sobota, 17 listopada 2012

Nie całuj ropuchy, nie zamieni sie w księcia.

Ola boga, to ten jedyny!
Trzynastolatki powtarzają to średnio trzy razy w miesiącu, wzdychając do któregoś takiego delikwenta na szkolnych korytarzach. Każdy jest wyjątkowy, wspaniały, będzie się troszczył, kochał i tęsknił. A jeśli nie odzywa się dostatecznie długo, to znaczy, że tym jedynym jest ktoś zupełnie inny i trzeba uważniej rozglądać się w kolejce przy sklepiku. 
Tak kiedyś zachowywała się chyba każda nastolatka. Niektóre oczywiście zatrzymały się na tym poziomie nie robiąc sobie nic z faktu, że teoretycznie powinny dojrzeć.
I chyba potem jest już tylko gorzej. Wraz z dojrzewaniem emocjonalnym wcale nie znika z naszej głowy obraz księcia na białym koniu. Wręcz przeciwnie- Szuka się miłości, stabilizacji, partnera, który będzie z nami na równi, ale jednocześnie będzie w stanie dominować. Będzie odpowiedzialny, zaradny. Będzie stanowczy i silny, ale jednocześnie czuły i delikatny. Będzie nas wspierał i trzymał naszą stronę. Będzie kładł się w kałuże, byśmy nie zamoczyły szpilek. Otworzy nam drzwi, kupi nam bukiet kwiatów zupełnie bez okazji, na każdym kroku będzie nam szeptał czułe słówka, a w sypialni będzie istnym Bogiem. Czy my przypadkiem nie chcemy za dużo? I gdzie znaleźć diament wśród kamieni?

Bądż moim księciem! 
Ten ma za duży nos, ten ma oczy niebieskie, a nie zielone. Tamten założył wiejskie spodnie, a buty nie pasują mu do kurtki. Wstępna selekcja przeprowadzona. O nie, ma szorstkie dłonie, w dodatku odciski. Zęby nie są idealne białe. Nie mówi 'r'. Odpada, odpada!
Każda dama staje się wybredna, jeśli chodzi o wybór kawalera, który będzie mógł skraść jej serce. Chcemy przecież dla siebie jak najlepiej. Chcemy swojego ideału i nie wiadomo, czy nie jedziemy z nim właśnie komunikacją miejską. Nigdy nie wiemy, kiedy trafi nam się właśnie TO- wielkie uczucie, miłość od pierwszego wejrzenia, zgodność dusz. Dlatego okupujemy łazienkę godzinami. Po wyjściu bliżej nam do Angeliny Jolie niż do siebie. Puder w torebkę, błyszczyk na usta, malutkie lusterko gdyby coś złego miało się stać. Zestaw ratunkowy przygotowany. W drogę. Czas na polowanie

Zapoznać, zaliczyć, zapomnieć?
Dewiza życiowa większości mężczyzn, chociaż nie każdy będzie na tyle odważny, by się do tego publicznie przyznać. Bo, niestety, w większości to potworne, przebiegłe kreatury. Zakładają maski tych dobrych, tych aniołków i wcale nie liczą na wielkie powodzenie. Sztukę manipulacji opanowali do perfekcji- I tak się skusisz, kobieto! Niech Cię nie zwiedzie przyjemny uśmiech, lekka nieśmiałość i słówka, którymi Cię karmi. Ty będziesz spijać słowa z tych ust, a nawet nie zauważysz kiedy to wszystko obroci się przeciwko Tobie.
Istny ideał, przecież zgadzacie się w każdym aspekcie, lubicie te same rzeczy, to Twoja druga połówka, a Ty nie chcesz tego zmarnować. Uczucia eksplodują, poświęcasz się, już nie sprawia Ci problemu zmiana swoich przyzwyczajeń i zachowań, by to jemu było dobrze.
Problem zaczyna się w momencie, kiedy nie chcemy robić czegoś co jest wbrew naszej naturze i postanowieniach. Oczywiście słyszymy "Masz absolutną rację, rozumiem Cię, nie mam zamiaru na Tobie niczego wymuszać, szanuje Twoje zdanie". Bo brzmi znajomo, prawda? Szkoda tylko, że to kolejne puste słowa, które w efekcie niewiele znaczą. Twoje zdanie jest uszanowane, ale nie chcesz? Jeśli nie chcesz, to musisz zniknąć, najlepiej jak najszybciej.

Nie byłaś naiwna
To teraz musisz za to zapłacić. Bo niby to my jesteśmy pokręcone i niczego nie mówimy wprost, ale to właśnie nas się odsuwa bez słowa, izoluje, próbuje zignorować. "Boże, nie odzywa się od trzech dni, coś się musiało stać! Może to moja wina, może zrobiłam coś złego?"- mówi przerażona Ola i zapycha mężczyźnie skrzynkę. To taka Olę, Kasię, Marysię trzyma się w niepewności i na dystans przez długi czas, by potem nakarmić ją  całą tą błazenadą w stylu "Przepraszam, ale to nie to. Nie pasujemy do siebie. Zasługujesz na lepsze traktowanie, a ja nic do Ciebie nie czuję". A tak naprawdę? Naprawdę to tajny męski szyfr ukrywający ich frustrację, złość na samych siebie, że nie udało im się przekonać kobiety by się złamała. Uległa. Zrobiła coś, czego nie chciała

To wszystko brzmi jak zły sen
Bo każda chciałaby mieć swojego prawdziwego księcia z bajki. Nawet, jeśli nie chce się do tego przyznać. Cierpimy, ubolewamy, zastanawiamy się co jest z nami nie tak. Z nami nic nie jest 'nie tak'- po prostu  czasami chcemy czegoś więcej niż być czyjąś własnością, czyjąś lalką, pluszowym misiem, ulubioną zabawką. Rzeczywistość nie zawsze nas oszczędza. Może to delikatny znak, żeby zakończyć polowania na księcia i znaleźć sobie... Po prostu partnera.

1 komentarz:

  1. Partnera, i to najlepiej intelektualnego! Pieprzyć* erotyzm i motyle w brzuchu, czcić motyle w mózgu!

    * wybacz to mięsko, ale było niezbędne dla uwypuklenia mojego przekazu :D

    OdpowiedzUsuń